โพลีเอสเตอร์โพลีออลเป็นกลุ่มวัตถุดิบสำคัญที่ใช้ในเคมีของโพลียูรีเทน โดยเป็นตัวกำหนดโครงสร้าง ปฏิกิริยา และคุณสมบัติของวัสดุ PUR ขั้นสุดท้าย โครงสร้างของพวกมันซึ่งมีพื้นฐานมาจากพันธะเอสเทอร์และหมู่ไฮดรอกซิลที่ทำปฏิกิริยาได้ ช่วยให้สามารถออกแบบอีลาสโตเมอร์ โฟม สารเคลือบ และระบบ CASE ที่มีพารามิเตอร์ทางกลและทางเคมีที่หลากหลายได้อย่างแม่นยำ
โครงสร้างของโพลีเอสเตอร์โพลีออลนั้นมีลักษณะเฉพาะคือการมีพันธะเอสเทอร์ (–COO–) และหมู่ไฮดรอกซิลที่ว่องไวจำนวนมาก ซึ่งจะทำปฏิกิริยากับไอโซไซยาเนตเพื่อสร้างพันธะยูรีเทน (–NH–CO–O–) ซึ่งเป็นพื้นฐานของโครงสร้างโพลียูรีเทน
สารเหล่านี้ได้มาจากกรดไดคาร์บอกซิลิกแบบอะลิฟาติกและไกลคอล และมีคุณสมบัติเด่นคือมีความยืดหยุ่นสูงและทนต่อการไฮโดรไลซิส เนื่องจากโครงสร้างของสารเหล่านี้ ทำให้มีเสถียรภาพต่อรังสียูวีที่ดีกว่าและมีแนวโน้มที่จะเหลืองน้อยกว่า จึงเหมาะสำหรับงานที่ต้องการความคงทนของสี
โพลีเอสเตอร์โพลีออลชนิดอะโรมาติกมีวงแหวนอะโรมาติกอยู่ในโครงสร้าง ซึ่งส่วนใหญ่ได้มาจากกรดฟทาลิกหรือกรดเทเรฟทาลิก ทำให้วัสดุที่ได้มีความแข็งแกร่งและทนความร้อนสูง จึงมีการใช้งานอย่างแพร่หลายในงานที่ต้องการความแข็งแรงเชิงกลและความทนทานต่อสารเคมี
กระบวนการผลิตเกี่ยวข้องกับการผสมไดออลและกรด เช่น ไกลคอลกับกรดอะดิปิกหรือรีเอเจนต์ไดคาร์บอกซิลิกหรือไตรคาร์บอกซิลิกอื่นๆ ภายใต้สภาวะอุณหภูมิสูง โดยมักมีการกำจัดน้ำที่เกิดขึ้นในปฏิกิริยา ซึ่งนำไปสู่การยืดสายโซ่ของโพลีเอสเตอร์และการได้โพลีออลที่มีลักษณะไฮดรอกซิลและฟังก์ชันการทำงานตามที่กำหนด
ความแตกต่างที่สำคัญจากโพลีอีเทอร์โพลีออลคือการมีพันธะเอสเทอร์อยู่ในโครงสร้างหลัก โพลีเอสเตอร์โพลีออลมีหมู่ไฮดรอกซิลปฐมภูมิ ซึ่งทำให้มีปฏิกิริยาน้อยลงแต่ก็ทนต่อการไฮโดรไลซิสได้ดีกว่า ส่วนประกอบเอสเทอร์สามารถช่วยเพิ่มการยึดเกาะและความทนทานต่อตัวทำละลายและสารเคมีได้ดีกว่าโพลีอีเทอร์โพลีออล
สมัครสมาชิกเพื่อรับข้อมูลเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ใหม่บนพอร์ทัลผลิตภัณฑ์และข้อมูลเชิงพาณิชย์เกี่ยวกับ PCC Capital Group
Sienkiewicza 4
56-120 Brzeg Dolny
Poland
Przemysław Kanikowski
email: iod.rokita@pcc.eu