Gdzie kupić surfaktanty? Producent Grupa PCC

Opublikowano: 1-08-2018

Surfaktanty to wielofunkcyjne substancje o unikalnej budowie, wykorzystywane zarówno w przemyśle, jak i w życiu codziennym. Ze względu na szerokie spektrum zastosowań tych związków, rynek surfaktantów jest istotnym sektorem gospodarki w Polsce i na świecie.

Czym są surfaktanty?

Słowo surfaktant wywodzi się od angielskiej nazwy tej grupy związków – surface active agent, czyli związek powierzchniowo czynny. Surfaktanty inaczej nazywane są również tenzydami. Nazwa ta pochodzi od łacińskiego słowa tensus, co oznacza „napięty”, i charakteryzuje zdolność surfaktantów do obniżania napięcia powierzchniowego.

Jak są zbudowane surfaktanty?

Surfaktanty charakteryzują się amfifilową budową cząsteczek. Określenie to związane jest ze słowem amphi, co w języku greckim oznacza obustronnie, obu rodzajów. Te związki zawierają w swojej strukturze dwa skrajnie różne obszary. Pierwszy, zwany „głową” – hydrofilowy, zbudowany jest z grup o charakterze polarnym, natomiast drugi – zbudowany z niepolarnego, hydrofobowego ogona.

Hydrofilową głowę surfaktantu mogą stanowić polarne grupy, mające silne powinowactwo do wody. Jest to między innymi grupa hydroksylowa, karboksylowa, siarczanowa, sulfonowa czy oksyetylenowa. Fragment hydrofobowy stanowią łańcuchy węglowodorowe. Ogon może mieć zróżnicowaną budowę i długość w zależności od ilości zawartych w nim atomów węgla. W surfaktantach występują łańcuchy proste, rozgałęzione, a także zawierające pierścienie aromatyczne.

Jakie właściwości mają surfaktanty?

Surfaktanty po rozpuszczeniu lub zdyspergowaniu w cieczy ulegają adsorpcji na granicy faz, zmieniając międzyfazowe napięcie powierzchniowe. Związki te posiadają również wspólną cechę polegającą na zdolności do tworzenia miceli. Surfaktanty charakteryzują się opornością na działanie alkaliów i twardej wody.

Rozpuszczalność w wodzie

Surfaktanty, ze względu na swoją hydrofilowo-hydrofobową strukturę, rozpuszczają się w wielu rozpuszczalnikach. Rozpuszczalność w związkach polarnych wynika z obecności w cząsteczce fragmentu hydrofilowego. Jednak im dłuższy i mniej rozgałęziony jest łańcuch węglowodorowy, tym rozpuszczalność w wodzie maleje.

Rozpuszczalność surfaktantów w wodzie można regulować poprzez modyfikacje ich budowy. Zwiększenie rozpuszczalności jest możliwe poprzez wprowadzenie do cząsteczki ugrupowania polioksyetylenowego lub po przekroczeniu punktu Kraffta, czyli pewnej temperatury, powyżej której następuje nagły wzrost rozpuszczalności na skutek tworzenia się micel. Rozpuszczalność związku powierzchniowo czynnego w wodzie można zmniejszyć, wbudowując w jego strukturę cząsteczki tlenku propylenu.

Napięcie powierzchniowe

Napięcie powierzchniowe są to siły działające na powierzchni międzyfazowej. Jest stałą i charakterystyczną wielkością dla każdej cieczy, zależną silnie od temperatury oraz od środowiska, z którym ciecz ma kontakt. Napięcie powierzchniowe jest wynikiem niezrównoważenia sił działających na cząsteczki znajdujące się na powierzchni cieczy i wewnątrz niej.

Cząsteczki surfaktantów ulegają adsorpcji na powierzchni fazy ciekłej, orientując się polarną głową do wnętrza cieczy, a hydrofobowym ogonem w stronę powietrza. W wyniku takiego ustawienia cząsteczek napięcie powierzchniowe cieczy obniża się. Podczas dodawania większych ilości surfaktantu jego cząsteczki rozpraszają się w całej objętości cieczy w nieuporządkowany sposób aż do momentu przekroczenia krytycznego stężenia micelizacji (CMC). Wówczas cząsteczki zaczynają organizować się w kuliste formy zwane micelami.

Podczas wzrostu stężenia surfaktantu w roztworze jego napięcie powierzchniowe obniża się do pewnego poziomu i pozostaje stałe niezależnie od dalszego wzrostu koncentracji substancji. Niejonowe związki powierzchniowo czynne najskuteczniej obniżają napięcie powierzchniowe.

Zdolności pianotwórcze

Właściwości pianotwórcze to zdolność surfaktantów do tworzenia piany. Ich miarą jest objętość piany wytworzona z roztworu zawierającego surfaktant w określonych warunkach. Ta właściwość związków powierzchniowo czynnych wynika z umiejętności porządkowania się w micele i stabilizacji pęcherzyków powietrza. Cząsteczki surfaktantu obudowują bąbelek gazu cienką warstewką na granicy faz woda-powietrze, tworząc pianę.

Zdolności pianotwórcze surfaktantów odgrywają ważną rolę w wielu zastosowaniach przemysłowych, np. flotacji minerałów, produkcji detergentów czy w przemyśle spożywczym. W niektórych przypadkach pienienie jest niepożądane, a nawet szkodliwe. Zjawisko to przeszkadza głównie w procesach przemysłu włókienniczego, przemysłowego mycia i prania, a także w automatycznych pralkach domowych. W celu pozbycia się lub ograniczenia pienności surfaktantów można zastosować dodatek związków antypiennych (np. preparatów silikonowych lub niektórych niejonowych związków powierzchniowo czynnych).

Piennością każdego surfaktantu można sterować, dokonując modyfikacji w jego strukturze. Wprowadzenie do cząsteczki związku powierzchniowo czynnego ugrupowania polioksypropylenowego pozwala zmniejszyć pienienie, a dodatek tlenku etylenu zwiększa zdolności pianotwórcze surfaktantu.

Zwilżalność

Zwilżalność jest kolejną charakterystyczną cechą związków powierzchniowo czynnych. Dzięki zdolności ich cząsteczek do obniżania napięcia powierzchniowego między cieczą a ciałem stałym oraz do usuwania powietrza z powierzchni ciał stałych, zwiększa się znacząco rozpływalność kropli cieczy na powierzchni. Inaczej mówiąc, zwilżalność to umiejętność rozprzestrzeniania się cząsteczek surfaktantów oraz ich roztworów na powierzchni, na którą zostały nałożone. Wynikiem tego zjawiska jest obniżenie bariery energetycznej między roztworem a zwilżaną powierzchnią. Zwiększa to powierzchnię kontaktu, co wpływa na skuteczność i szybkość zachodzenia danego procesu (np. prania).

Dzięki tej właściwości surfaktantów możliwe jest szybkie zmoczenie tkaniny wodą, co przyspiesza proces prania. Cecha ta wykorzystywana jest również w agrochemii (np. zwilżanie powierzchni liści cieczą opryskową), w przemyśle farb i lakierów, a także w przemyśle budowlanym.

Emulgowanie

Emulgowanie polega na wytworzeniu zawiesiny dwóch nierozpuszczalnych w sobie, niemieszających się substancji, z których przynajmniej jedna jest cieczą. W wyniku tego procesu powstaje niejednorodny układ dyspersyjny, czyli tak zwana emulsja. Jeśli oba składniki są cieczami, emulsją jest zawiesiną kropelek jednej fazy w drugiej. Wówczas jedna z cieczy jest fazą ciągłą – zewnętrzną, a druga zdyspergowaną – wewnętrzną. Jednak aby taki układ był stabilny, konieczne jest zastosowanie surfaktantu, który otoczy krople jednej cieczy, odseparowując je od drugiej fazy i uniemożliwiając połączenie ich w większe agregaty. Dzieje się tak dzięki odpowiedniemu uporządkowaniu się cząsteczek związku powierzchniowo czynnego. Ustawiają się one hydrofilową głową w stronę polarnego rozpuszczalnika, a hydrofobowym ogonem w stronę fazy niepolarnej. W ten sposób powstają emulsje olej w wodzie, gdzie fazą ciągłą jest polarna woda ze zdyspergowaną niepolarną fazą olejową, lub analogicznie – emulsje W/O, czyli woda w oleju.

Umiejętność tworzenia emulsji pozwala wykorzystać surfaktanty w wielu gałęziach przemysłu. Dzięki temu zjawisku możliwe jest produkowanie kosmetyków, farb, klejów, lakierów i tworzyw sztucznych. Ponadto surfaktanty wykorzystywane są jako emulgatory w przemyśle metalurgicznym, spożywczym, wydobywczym, paliwowym, włókienniczym, chemicznym, budowlanym oraz wielu innych.

Detergencja

Detergencja to proces polegający na usuwaniu zabrudzeń. Zachodzi z udziałem cząsteczek surfaktantów, które otaczają drobiny brudu, ustawiając się do nich niepolarnymi ogonami, czyli łańcuchami węglowodorowymi. Następnie odrywają zanieczyszczenie od podłoża i otaczają je ze wszystkich stron, tworząc micelę. Tak wytworzona emulsja pozwala w łatwy sposób pozbyć się zabrudzeń.

Warto zauważyć, że surfaktanty wykazują efekt synergii w kombinacji z innymi związkami powierzchniowo czynnymi. Synergizm to zjawisko, w którym efekt działania dwóch lub większej ilości składników jest większy niż suma cząstkowych oddziaływań każdego z nich osobno.

Jakie są rodzaje surfaktantów?

Surfaktanty, które dysocjując w wodzie tworzą aniony, kationy lub gdy ich ładunek zależy od pH środowiska, zalicza się do klasy jonowych związków powierzchniowo czynnych. Natomiast surfaktanty posiadające ugrupowania niezdolne do dysocjacji nazwane są niejonowymi związkami powierzchniowo czynnymi.

W zależności od budowy, a dokładniej ładunku, jaki surfaktanty jonowe uzyskują w wodnych roztworach, dzielone są na cztery rodzaje.

  1. Jonowe:
    • Anionowe – posiadają fragment hydrofilowy obdarzony ładunkiem ujemnym. Charakteryzują się zdolnościami czyszcząco-piorącymi. Występują w ciekłych i proszkowych formulacjach detergentowych. Posiadają właściwości pianotwórcze i zwilżające. Działają umiarkowanie drażniąco na skórę. Często wymagają dodatku surfaktantu wspomagającego do poprawy lepkości formulacji.
    • Kationowe – posiadają dodatnio naładowaną „głowę”. Charakteryzują je właściwości kondycjonujące, antystatyczne oraz bakteriobójcze.
    • Amfoteryczne – posiadają ładunki dodatnie i ujemne w części powierzchniowo czynnej. Pełnią funkcje pianotwórcze, stabilizujące pianę oraz emulgujące i zwilżające. Obniżają drażniące działanie substancji chemicznych na skórę i samodzielnie nie wywołują podrażnień. Są kompatybilne z surfaktantami anionowymi. Cechuje je wysoka biodegradowalność.
  2. Niejonowe – fragment hydrofilowy nie posiada ładunku Charakteryzują je właściwości emulgujące, zwilżające i dyspergujące. Mają zdolności stabilizacji piany w twardej wodzie. Zapewniają efekt synergii z surfaktantami anionowymi. Charakteryzują się wysoką biodegradowalnością. Wykazują mniejsze działanie drażniące niż anionowe środki powierzchniowo czynne.

Innym sposobem klasyfikacji środków powierzchniowo czynnych jest ich podział ze względu na właściwości aplikacyjne według wartości HLB. Równowaga hydrofilowo-lipofilowa (HLB) zgodnie z metodą obliczania opracowaną przez Griffina, określa procentowy udział grup hydrofilowych w całkowitej masie surfaktantu. Skala może przyjmować wartości od 0 do 20.

Im niższa jest wartość HLB związku powierzchniowego, tym lepsza jest jego rozpuszczalność w olejach i innych związkach hydrofobowych. Natomiast im wyższa wartość HLB, tym bardziej hydrofilowy jest związek – jego rozpuszczalność w wodzie rośnie, a maleje rozpuszczalność w olejach.

Ze względu na możliwości wykorzystania związków powierzchniowo czynnych, podzielono je na 7 grup w zależności od wartości HLB:

Opierając się na powyższych informacjach, znacznie łatwiejszy stanie się wybór odpowiednich składników w recepturach preparatów o konkretnym zastosowaniu.

Gdzie są wykorzystywane surfaktanty?

Surfaktanty pełnią funkcje środków czyszczących, zwilżających, emulgujących, dyspergujących, spieniających i odpieniających w wielu różnych zastosowaniach i produktach. Poprawiają także właściwości aplikacyjne, trwałość i skuteczność gotowych wyrobów.

Ze względu na różnorodność właściwości związki powierzchniowo czynne znalazły zastosowanie między innymi w:

Najszerzej wykorzystywane w przemyśle są surfaktanty anionowe oraz niejonowe.  Kationowe związki powierzchniowo czynne są stosowane zdecydowanie rzadziej ze względu na ich gorszą biodegradowalność. Amfoteryczne związki powierzchniowo czynne ze względu na wysoki koszt produkcji są używane zazwyczaj w zastosowaniach specjalistycznych.

Najpopularniejszymi anionowymi związkami powierzchniowo czynnymi są LAS – liniowe alkilobenzenosulfoniany. Są chętnie stosowane ze względu na niską cenę i bezpieczeństwo środowiskowe. Ponadto często wykorzystywanymi surfaktantami są siarczany alkoholi i ich alkoksylaty oraz sulfonowane alfaolefiny Natomiast wśród surfaktantów niejonowych w największych ilościach stosowane są oksyetylenowane alkohole tłuszczowe, alkoksylowane alkilofenole oraz alkilopoliglukozydy.

Jaki jest wpływ surfaktantów na środowisko naturalne?

Surfaktanty mają ograniczony wpływ na środowisko naturalne. Niektóre z nich są łatwo biodegradowalne i nie wykazują szkodliwego działania względem roślin, zwierząt oraz ludzi. Nie przyczyniają się również do zanieczyszczenia gleb ani wód.

Niektóre grupy związków powierzchniowo czynnych są jednak niebezpieczne dla środowiska. Najbardziej szkodliwe są kationowe związki powierzchniowo czynne, przy czym toksyczność wykazują głównie ich metabolity (takie jak na przykład nonylofenol), powstające w wyniku rozkładu sufraktantów przez bakterie. Substancje te szybko się wchłaniają i ingerują w cykl życia organizmów, powodując ich dysfunkcje. Substancje, które nie ulegają biodegradacji, pozostają w środowisku w niezmienionej formie. W niewielkich stężeniach zazwyczaj nie stanowią większego zagrożenia.

Należy jednak mieć na uwadze, że niektóre związki powierzchniowo czynne są niebezpieczne również dla organizmu człowieka. Mogą działać drażniąco na skórę, oczy i układ oddechowy, a nawet wywoływać ich uszkodzenia. Surfaktanty mogą również działać szkodliwie po połknięciu. Z tego względu podczas pracy z tymi związkami należy stosować odpowiednie środki ochrony osobistej.

Jakie są prognozy dla rynku surfaktantów?

Obecnie zarówno w Polsce, jak i na świecie, zapotrzebowanie na surfaktanty jest bardzo duże. Według badań rynkowych zainteresowanie tą grupą związków rośnie i będzie nadal wzrastać w najbliższych latach. Głównym powodem tego trendu ma być rosnąca sprzedaż surfaktantów, będąca rezultatem coraz większej konsumpcji. Rynek związków powierzchniowo czynnych tworzy dziś kilkudziesięciu czołowych producentów, a o sukcesie w branży decydują przede wszystkim innowacje, multifunkcjonalność produktów oraz identyfikacja nisz rynkowych i dostosowanie specjalistycznej oferty do ich indywidualnych potrzeb. Z tego względu producenci surfaktantów skupiają się na rozwoju technologii wytwarzania tych substancji, a także poszukują nowych, specjalistycznych zastosowań.

Rynek surfaktantów podzielony jest na dwie części. Pierwszą stanowią surfaktanty produkowane i zużywane w dużych ilościach, nazywane surfaktantami masowymi. Drugą grupę stanowią surfaktanty specjalistyczne, których właściwości i aplikacja dopasowane są do specyficznych potrzeb odbiorców. Obie te grupy cieszą się dużym zainteresowaniem wśród klientów, którymi są głównie firmy działające w branży chemii gospodarstwa domowego i środków higieny osobistej, a także producenci formulacji do zastosowań przemysłowych. Sprzedaż odbywa się bezpośrednio przez producenta lub poprzez sieć dystrybutorów – dostawców surfaktantów.

Czynnikami kształtującymi sprzedaż surfaktantów są w szczególności popyt na wyroby produkowane na bazie środków powierzchniowo czynnych, trendy w branżach przemysłowych, a także nowe technologie. Duży wpływ ma także kondycja polskiej i światowej gospodarki, polityka pieniężna i możliwości finansowania zewnętrznego. Bezpośredni wpływ na sprzedaż surfaktantów mają również ceny surowców, konkurencja wśród dostawców surfaktantów, a także koszty wytworzenia produktów.

Regionem, w który najszybciej rozwija się rynek surfaktantów, zarówno pod względem sprzedaży, jak i konsumpcji, jest obszar Azji i Pacyfiku. Obecnie jest to najbardziej perspektywistyczny rynek dla producentów tej grupy związków. Potencjał leży w czynnikach makroekonomicznych, takich jak wysoka dynamika wzrostu gospodarczego, nienasycone rynki, wzrost liczby ludności i wzrastający poziom życia. Rynek europejski różni się od światowego dużym nasyceniem i konkurencją. Największym odbiorcą pod względem konsumpcji są Niemcy.

Gdzie kupić surfaktanty i jaka jest ich cena?

Producenci surfaktantów, chcąc sprostać wymaganiom klientów, wciąż doskonalą technologie produkcji. Opracowują i wdrażają nowe grupy związków powierzchniowo czynnych, znajdując ich kolejne zastosowania.

Jednym z liczących się na rynku dostawców surfaktantów jest Grupa PCC. Rynkiem sprzedaży w 57% jest Polska, a pozostałe 43% przychodów Grupa uzyskuje z działalności za granicą. Największym odbiorcą jest rynek Europy Zachodniej, głównie Niemcy, Francja, Włochy i Holandia, co stanowi 17% wartości przychodów. Rejony Afryki, Bliskiego Wschodu oraz Europy Środkowo-Wschodniej generują łącznie 30% wartości sprzedaży zagranicznej. Przedstawione dane dotyczą sprzedaży surfaktantów w 2017 r.

Grupa PCC buduje swoją pozycję zarówno jako dostawca surfaktantów, a także jako partner handlowy posiadający w ofercie gotowe formulacje przemysłowe. Proponuje innowacyjne rozwiązania, które trafiają do wymagających odbiorców. Dzięki ukierunkowaniu działalności w stronę indywidualnych potrzeb klientów, poszukujących uniwersalnych składników formulacji, Grupa stale rozbudowuje swoje portfolio produktowe.

W Grupie PCC można kupić surfaktanty z gwarancją najwyższej jakości. Specjaliści Grupy PCC przygotują korzystną ofertę cenową, udzielą fachowej pomocy w doborze produktu, przedstawią najlepszy jego wariant do danej aplikacji, a także zapewnią niezawodny i bezpieczny transport do miejsca docelowego.

W ofercie Grupy PCC znajdują się surfaktanty dedykowane do różnych zastosowań. Z tego względu ceny są indywidualnie ustalane z każdym klientem. W celu dokonania zakupu lub zapoznania się z dostępnymi produktami należy wejść na stronę Portalu Produktowego Grupy PCC . Klikając w poniższy link, można uzyskać informację, gdzie kupić surfaktanty.

https://www.products.pcc.eu/pl/produkty/producent/pcc-exol-pl

Po wejściu na stronę wystarczy wypełnić krótki formularz, zadzwonić lub wysłać maila, a eksperci firmy skontaktują się z każdym odbiorcą i przygotują indywidualną ofertę. Grupa PCC to firma, w  której można kupić surfaktanty zarówno w ilościach hurtowych, jak i detalicznych. Ponadto specjaliści Grupy PCC przestawią warunki dostawy, dostępność i cenę, a także doradzą, jakie są potencjalne zastosowania wybranych produktów.

Zobacz także gdzie kupić podchloryn sodu i przeczytaj na temat cen wodorotlenku sodu.

 

cysterna z surfaktantami

0 Schowek