PCC
RegisterLogin pagina

Antidrift-hulpstoffen – een moderne aanpak om sproeidrift te verminderen

Elke druppel sproeivloeistof die het plantoppervlak niet bereikt, betekent een verminderde effectiviteit van de behandeling, onnodige verspilling van het product en een groter risico op milieuschade. Daarom is het minimaliseren van sproeinevel een van de belangrijkste uitdagingen voor de moderne sproeitechnologie.

Opublikowano: 19-11-2026 15:08

Spuitdrift – de beweging van druppels buiten het behandelingsgebied – vermindert de effectiviteit van gewasbescherming en verhoogt het risico op verontreiniging van gebieden naast de spuitlocatie. De toenemende eisen aan de effectiviteit van behandelingen, het efficiënte gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en milieubescherming betekenen dat het minimaliseren van drift nu een van de belangrijkste elementen van moderne spuittechnologie is. Dit is ook van bijzonder belang bij het spuiten met drones, waarbij kleine volumes spuitmengsel een zeer hoge mate van precisie vereisen.

Het antwoord op deze uitdagingen ligt in anti-driftadditieven – toevoegingen aan het spuitmengsel die zijn ontworpen om de vorming van druppels die het meest gevoelig zijn voor drift te minimaliseren en de kwaliteit van het gehele spuitproces te verbeteren. Moderne oplossingen vervullen echter steeds vaker meerdere functies tegelijk. Naast het verminderen van drift verbeteren ze de bevochtiging van plantoppervlakken, verhogen ze de retentie van het spuitmengsel en stabiliseren ze tankmengsels, waardoor de effectiviteit en veiligheid van de uitgevoerde behandelingen worden verbeterd.

Moderne anti-driftmiddelen omvatten verschillende groepen chemische verbindingen die de eigenschappen van het spuitmengsel op verschillende manieren beïnvloeden. Naast producten op basis van oliën, siliconen of polymeren spelen blokcopolymeren van ethyleenoxide (EO) en propyleenoxide (PO) een steeds belangrijkere rol. Dankzij hun eigenschappen worden ze gebruikt in moderne hulpstoffen die zijn ontworpen om druppeldrift te verminderen, bedoeld voor veeleisende spuittechnieken.

Waarom treedt sproeinevel op?

De belangrijkste factor die de gevoeligheid van het spuitmengsel voor drift beïnvloedt, is de grootte van de druppels die tijdens de verneveling worden gevormd. Druppels met een diameter van minder dan 100-150 µm zijn bijzonder gevoelig voor meesleur door wind en turbulentie, en ze verdampen ook sneller voordat ze het plantoppervlak bereiken.

Dit betekent echter niet dat het produceren van alleen grote druppels de oplossing is. Hoewel ze minder gevoelig zijn voor drift, kunnen ze de uniformiteit van de plantbedekking in gevaar brengen. Effectief spuiten vereist daarom een ​​goede balans tussen het minimaliseren van drift en het garanderen van een goede bedekking van het behandelde gebied.

Veel factoren beïnvloeden de grootte van de geproduceerde druppels, zoals het type sproeier, de werkdruk, de weersomstandigheden en de eigenschappen van de spuitvloeistof zelf. Juist deze laatste factor zorgt ervoor dat geschikte hulpstoffen effectief kunnen helpen bij het verminderen van drift, als aanvulling op een correct gekozen spuittechniek.

Hoe werken anti-drift-hulpstoffen?

Deze hulpstoffen veranderen de fysische eigenschappen van de spuitvloeistof, waardoor het spuitproces en de grootteverdeling van de resulterende druppels worden beïnvloed. Het resultaat is een vermindering van het aandeel fijne druppels – die het meest gevoelig zijn voor drift – terwijl de omstandigheden die nodig zijn voor een effectieve bedekking van het bespoten plantoppervlak behouden blijven. Hierdoor bereikt een groter volume spuitmengsel de toepassingslocatie, wat resulteert in effectievere agrochemische behandelingen. Tegelijkertijd wordt het risico verminderd dat het product onbedoeld op naburige gewassen of niet-behandelde gebieden terechtkomt, evenals het risico dat werkzame stoffen in waterlopen en waterlichamen terechtkomen. Het verminderen van drift verhoogt dus niet alleen de effectiviteit van de behandeling, maar ook de veiligheid ervan voor het milieu. Vergelijking van spuiten met en zonder een driftbeheersingsmiddel, dat fijne druppels en spuitdrift vermindert en de hoeveelheid sproeivloeistof die de planten bereikt vergroot. Figuur 1. Een schematische weergave van het effect van een anti-driftmiddel op de druppelgrootteverdeling en de vermindering van sproeidrift.

Waarom werken niet alle hulpstoffen op dezelfde manier?

Hoewel alle antidriftmiddelen hetzelfde doel nastreven, bereiken ze dit niet op dezelfde manier. Hun eigenschappen worden voornamelijk bepaald door hun chemische structuur, die het gedrag van het spuitmengsel tijdens het spuiten beïnvloedt. Daardoor verschillen verschillende groepen verbindingen niet alleen in hun effectiviteit bij het verminderen van drift, maar ook in hun invloed op de bevochtiging van plantoppervlakken, de hechting van het spuitmengsel en hun compatibiliteit met gewasbeschermingsmiddelen. Belangrijkste groepen hulpstoffen voor driftbeheersing: polymeren, oliën, siliconen en EO/PO-copolymeren, met hun functies in spuitmengsels. Figuur 2. Belangrijkste groepen verbindingen die worden gebruikt in formuleringen om sproeidrift te verminderen en de overheersende werkingsmechanismen. Polymere hulpstoffen , meestal gebaseerd op polyacrylamiden en acrylcopolymeren, behoren tot de meest gebruikte oplossingen voor het verminderen van sproeidrift. Ze werken door de viscositeit van het sproeimengsel te verhogen, wat het sproeiproces stabiliseert en de vorming van de fijnste druppels effectief beperkt. Daardoor behoren ze tot de meest effectieve oplossingen voor het verminderen van drift. Het hoge molecuulgewicht van de polymeren kan het echter moeilijk maken om het sproeimengsel te bereiden en in sommige formuleringen het risico op een te hoge viscositeit verhogen . Oliegebaseerde hulpstoffen , zoals gemethyleerde oliën (MSO) en paraffineoliën, maken gebruik van een ander mechanisme. Naast het verminderen van drift verbeteren ze de bevochtiging en hechting van het sproeimengsel op plantoppervlakken en kunnen ze de opname van actieve ingrediënten bevorderen. Hun anti-driftwerking is echter over het algemeen zwakker dan die van polymere hulpstoffen, en in sommige toepassingen moet rekening worden gehouden met de mogelijkheid van fytotoxiciteit.

Gemodificeerde siliconen vormen een aparte groep, gekenmerkt door zeer goede bevochtigende eigenschappen en het vermogen om de vloeistof snel over het plantoppervlak te verdelen. Om deze reden worden ze met name gewaardeerd wanneer maximale dekking van het bespoten oppervlak van cruciaal belang is. Hun effect op het verminderen van drift is echter over het algemeen minder uitgesproken dan dat van hulpstoffen die specifiek voor dit doel zijn ontworpen.

Blokcopolymeren van ethyleenoxide en propyleenoxide (EO/PO) trekken steeds meer belangstelling. Ze combineren de eigenschappen van oppervlakteactieve stoffen met het vermogen om het spuitproces te beheersen, terwijl ze zorgen voor een lage schuimvorming, een hoge compatibiliteit met gewasbeschermingsmiddelen en een goede stabiliteit in water van verschillende hardheid. In tegenstelling tot conventionele polymeren veroorzaken ze geen overmatige viscositeitsverhoging en vormen ze geen risico op gelering van het mengsel, waardoor een voorspelbaarder gedrag van het spuitmengsel onder wisselende toepassingsomstandigheden wordt gegarandeerd. Juist deze EO/PO-copolymeren vormen momenteel een van de belangrijkste ontwikkelingsgebieden voor moderne formuleringen die ontworpen zijn om sproeidrift te verminderen. EO/PO-blokcopolymeerstructuur met een hydrofobe PO-blok tussen twee hydrofiele EO-blokken. Figuur 3. Het diagram illustreert de structuur van een EO-PO-EO-blokcopolymeer [/caption]

ROKAmer 6500 oppervlakteactieve stoffenreeks

PCC Exol’s antwoord op de groeiende interesse in oplossingen die sproeidrift verminderen, is het ROKAmer- productassortiment, dat primair is ontworpen voor gebruik in formuleringen. Deze producten kunnen worden gebruikt als ingrediënten in formuleringen voor gewasbeschermingsmiddelen, bladmeststoffen en hulpstoffen, waardoor de gewenste toepassingseigenschappen worden bereikt met behoud van een hoge stabiliteit en compatibiliteit van het mengsel.

De ROKAmer 6500- serie is gebaseerd op EO/PO-blokcopolymeren met een gemiddeld moleculair gewicht van ongeveer 6500 Da , een kenmerkend eigenschap van deze groep oppervlakteactieve stoffen.

Deze groep omvat drie varianten, afgestemd op verschillende gebruikersbehoeften:

  • ROKAmer 6500W – een waterig concentraat beschermd door een MIT/CIT-conserveringssysteem.
  • ROKAmer 6500BW – een waterig concentraat beschermd door een BIT-conserveermiddel.

De verschillende varianten behouden dezelfde prestatie-eigenschappen en verschillen voornamelijk in hun commerciële vorm en het gebruikte conserveringssysteem. Hierdoor kan de gebruiker het product kiezen dat het beste aansluit bij de eisen van het technologische proces en de gewenste toepassingsmethode.

Samenvatting

Het effectief minimaliseren van sproeidrift vereist een alomvattende aanpak, waarbij de juiste selectie van sproeiers en sproeiparameters, rekening houdend met de weersomstandigheden en het juiste ontwerp van de formulering, centraal staan. Alleen door deze elementen te combineren, kan het volledige potentieel van de behandeling worden benut.

De toenemende eisen ten aanzien van de effectiviteit van de behandeling, de milieuvriendelijkheid en de kwaliteit van de formulering betekenen dat componenten die de beheersing van sproeidrift ondersteunen steeds belangrijker worden. Een voorbeeld van zo’n oplossing is de ROKAmer- groep oppervlakteactieve stoffen , bestaande uit ROKAmer 6500 , ROKAmer 6500W en ROKAmer 6500BW . Met zowel een watervrij product als waterige concentraten beschikbaar, kunnen gebruikers de variant kiezen die het beste aansluit bij de eisen van het productieproces en de beoogde formulering.

Moderne anti-driftoplossingen worden steeds vaker een integraal onderdeel van agrochemische formuleringen. De juiste oppervlakteactieve stoffen kunnen de effectiviteit van behandelingen verhogen, evenals de veiligheid voor de gebruiker en het milieu.

Bronnen:
  1. Hewitt, A.J. (2024). Adjuvant Use for the Management of Pesticide Drift, Leaching and Runoff. Pest Management Science, 80(10), 4819–4827.
  2. Nuyttens, D., De Schampheleire, M., Baetens, K., Sonck, B. (2007). The Influence of Operator-Controlled Variables on Spray Drift from Field Crop Sprayers. Transactions of the ASABE, 50(4), 1129–1140.
  3. Matthews, G.A., Bateman, R., Miller, P. (2014). Pesticide Application Methods. 4th ed. Wiley-Blackwell.
  4. Green, J.M., Beestman, G.B. (2007). Recently Patented and Commercialized Formulation and Adjuvant Technology. Crop Protection, 26(3), 320–327.
  5. Chen, P., Douzals, J.P., Lan, Y., et al. (2022). Characteristics of Unmanned Aerial Spraying Systems and Related Spray Drift: A Review. Frontiers in Plant Science, 13, 870956.
  6. Li, S., Zhang, H., Wang, Z., et al. (2023). Anti-Drift Technology Progress of Plant Protection Applied to Orchards: A Review. Agronomy, 13(11), 2679.
  7. Jomantas, T., Lekavičienė, K., Steponavičius, D., Andriušis, A., Zaleckas, E., Zinkevičius, R., Popescu, C.V., Salceanu, C., Ignatavičius, J., Kemzūraitė, A. (2023). The Influence of Newly Developed Spray Drift Reduction Agents on Drift Mitigation by Means of Wind Tunnel and Field Evaluation Methods. Agriculture, 13(2), 34

Auteur
Redacteuren van de PCC Group Product Portal-blog

Een team van ervaren PCC Group-experts – chemici, R&D-specialisten, laboratoriumpersoneel, academici en copywriters – is verantwoordelijk voor de content die op onze blog wordt gepubliceerd. Ze volgen dagelijks de innovaties in de industrie en implementeren technologische oplossingen om innovatieve chemische producten te leveren. In hun artikelen delen ze hun kennis over de processen en toepassingen van chemie in zowel de industrie als het dagelijks leven.

Opmerkingen
Doe mee aan de discussie
Er zijn geen reacties
Het nut van informatie beoordelen
- (geen)
Uw beoordeling