Biostimulanten

Welke voordelen bieden biostimulanten aan planten?

De primaire functie van een biostimulant is niet bemesting of pesticidewerking. Ze worden niet als meststoffen beschouwd en hebben ook geen direct effect op plagen. Hun fundamentele taak is het stimuleren van vitale processen, het verhogen van de weerstand van planten tegen stressvolle omstandigheden en het versnellen van de wortel- en bladontwikkeling. Biostimulanten versterken de natuurlijke afweermechanismen van planten, waardoor ze beter bestand zijn tegen abiotische stressfactoren zoals droogte, temperatuurschommelingen, bodemverzouting of vorstschade. Biostimulanten worden daarom gebruikt om de biochemische, morfologische en fysiologische processen in gewassen te verbeteren.

De toenemende populariteit van biostimulanten

Plantaardige biostimulanten vormen een relatief nieuwe, maar snelgroeiende productgroep in de landbouw, waarvan de populariteit toeneemt parallel aan de behoefte aan duurzamere productie. De toenemende klimaatdruk en milieuvervuiling zetten producenten ertoe aan om oplossingen op basis van natuurlijke ingrediënten te zoeken. Biostimulanten passen in deze trend, ondersteunen milieuvriendelijke praktijken en voldoen aan de EU-regelgeving ter bevordering van milieuvriendelijke landbouw.

Het toenemende belang van biostimulanten komt ook voort uit het feit dat ze een effectief middel zijn om de plantengroei en -opbrengst te verbeteren met minimale impact op de bodem. In moeilijke omstandigheden, waar traditionele minerale bemesting er niet altijd voor zorgt dat planten de voedingsstoffen volledig benutten, verhogen biostimulanten de efficiëntie van de nutriëntenopname en kunnen ze de behoefte aan hoge doses meststoffen verminderen. Door het plantenmetabolisme te ondersteunen en hun natuurlijke weerstand tegen schimmel- en bacteriële ziekten te verbeteren, helpen ze ook het aantal behandelingen of de dosis gewasbeschermingsmiddelen te verminderen, die doorgaans zonder biostimulanten worden toegepast. Dit maakt ze bijzonder waardevol in intensieve productiesystemen, waar de druk om het gebruik van chemicaliën te verminderen het grootst is. Er wordt steeds meer benadrukt dat biostimulanten een sleutelrol zullen spelen in de duurzame intensivering van de landbouw, en hun synergetische werking met minerale meststoffen kan de landbouwpraktijken in de toekomst aanzienlijk veranderen.

Er bestaan ​​veel groepen biostimulanten. De belangrijkste zijn:

• Op basis van aminozuren,
• Afkomstig van zeealgen,
• Bevat humuszuur,
• Op basis van bacteriën en schimmels.

Grondstoffen voor de productie van plantenbiostimulanten

De grondstoffen die gebruikt worden bij de productie van plantenbiostimulanten zijn zeer divers, aangezien deze categorie een breed scala aan stoffen van natuurlijke en microbiologische oorsprong omvat.

Biostimulanten kunnen worden verkregen uit een breed scala aan grondstoffen, waaronder:

• Plantenextracten : afkomstig van bladeren, wortels en/of zaden, waaronder aloë, moringa en alfalfa.
• Algen : bruine algen (bijv. Ascophyllum nodosum, Laminaria digitata ) en rode algen (bijv. Kappaphycus alvarezii , Porphyra spp .),
• Microbiële entstoffen : bacteriën, schimmels en andere micro-organismen.
• Humusstoffen : humus- en fulvozuren afkomstig van afgebroken organisch materiaal.
• Aminozuren en eiwitten : afkomstig van plantaardige of dierlijke bronnen.
• Compost : organische en wormencompost.

Om ervoor te zorgen dat de actieve bestanddelen in biostimulanten hun functie kunnen vervullen, is het essentieel om hulpstoffen in de formulering op te nemen.

De rol van hulpstoffen in biostimulanten

Natuurlijke plantenbiostimulanten spelen een sleutelrol in duurzame plantenproductie. Naast de basisactieve ingrediënten zijn ook hulpstoffen essentieel in de formulering. Zij bepalen de effectiviteit, stabiliteit, het gebruiksgemak en de mengbaarheid van de biostimulant in het spuitmengsel.

De belangrijkste groep chemische verbindingen die worden gebruikt bij de ontwikkeling van formuleringen voor plantenbiostimulanten zijn oppervlakteactieve stoffen – ook wel bekend als surfactanten. Dit zijn moleculen met een amfifiele chemische structuur, dat wil zeggen dat ze zowel een hydrofiele als een hydrofobe groep bezitten, waardoor ze tegelijkertijd affiniteit hebben voor zowel polaire als niet-polaire fasen.

Oppervlakteactieve stoffen in biostimulanten vervullen een aantal belangrijke functies:

• Wanneer ze aan de basisoplossing worden toegevoegd, verlagen ze de oppervlaktespanning, waardoor de barrière tussen de ene vloeistof en de andere vloeistof of een vaste stof kleiner wordt. Dit draagt ​​direct bij aan een effectievere verspreiding van het preparaat over de plant ( spreidingshulpmiddelen ), wat zich vertaalt in een efficiëntere opname en een hogere biologische beschikbaarheid, en voorkomt tevens dat de sproeidruppels van de bladeren afkaatsen en wegspoelen ( retentiehulpmiddelen ).
• In suspensieformuleringen van op micro-organismen gebaseerde biostimulanten verbeteren ze de homogeniteit van het mengsel door een betere verspreiding van de componenten.
• Ze fungeren als emulgatoren door niet-mengbare componenten, bijvoorbeeld onoplosbare plantaardige oliefracties, met water te combineren. Ze voorkomen fasescheiding in de formulering en reguleren de viscositeit ervan.
• Ze versterken de biologische werking van plantenbiostimulanten.

Bij biostimulanten is het raadzaam om oppervlakteactieve stoffen uit de bevochtigingsgroep te gebruiken, zoals ROKAnole L5P5 en NL8 . Vooral oppervlakteactieve stoffen van natuurlijke oorsprong – de ROKAnole L-, K- en O-serie – worden gewaardeerd. Hun werking wordt aangevuld met het gebruik van bevochtigingsmiddelen ( POLIkole ) en penetranten (bijv. ROKAcety R11, R26 ). Dit zorgt voor een effectieve bedekking van de bladeren met de spray, vochtretentie en penetratie van de bestanddelen van de formulering door de cuticula. Deze synergetische werking vergroot de kans dat zoveel mogelijk actieve ingrediënten in de biostimulanten de weefsels van de bespoten plant bereiken.

Betaines ( ROKAmines ) kunnen nuttige componenten zijn in biostimulatorformuleringen. Ze fungeren niet alleen als hulpstoffen, maar ook als actieve ingrediënten. Stoffen uit de betainegroep werken osmotisch, reguleren het watertransport in plantencellen en verhogen hun weerstand tegen stress veroorzaakt door droogte, extreme temperaturen of zoutgehalte. Ze ondersteunen ook het fotosyntheseproces, wat kan leiden tot een hogere landbouwproductie en betere gewaskwaliteit.