Bladmeststoffen

Waarom is bladbemesting zo belangrijk?

Bladbemesting is van essentieel belang in de moderne landbouw vanwege de snelle werking, hoge efficiëntie en de mogelijkheid om in te grijpen in kritieke stadia van de plantontwikkeling. Het rechtstreeks aanbrengen van meststoffen op de bladeren stimuleert de plantactiviteit, heeft een gunstig effect op de waterhuishouding (inclusief de wateropname door de plant uit de bodem) en dit stimuleert op zijn beurt de wortelgroei. Bladbemesting versnelt bovendien de opname van voedingsstoffen uit de bodem. Om de opbrengst te maximaliseren en de plantgezondheid te verbeteren, dient bladbemesting in combinatie met bodemmeststoffen te worden gebruikt, en niet als vervanging daarvan.

In de industriële landbouw zijn bladmeststoffen een zeer belangrijk hulpmiddel. Deze vorm van bemesting maakt een precieze toediening van voedingsstoffen in het juiste ontwikkelingsstadium mogelijk en zorgt voor onmiddellijke interventie op kritieke momenten voor de plantengroei, bijvoorbeeld bij tekorten of stress. Dit speelt een essentiële rol bij het optimaliseren van de gewasopbrengst en -kwaliteit, aangezien tekorten aan zowel macro- als micronutriënten zeer schadelijk zijn voor planten. Zo remmen magnesium- en ijzertekorten de fotosynthese, terwijl tekorten aan stikstof en zwavel bijdragen aan een abnormale eiwitproductie.

Het gebruik van vloeibare bladmeststoffen is effectiever dan bemesting via de grond onder moeilijke omstandigheden , bijvoorbeeld wanneer het wortelstelsel geen voedingsstoffen uit de grond kan opnemen. Dit kan het gevolg zijn van droogte, lage temperaturen, een ongeschikte pH-waarde of een hoog zoutgehalte. In dergelijke gevallen is bladbemesting de enige haalbare optie, waardoor planten een goede groei kunnen behouden doordat de benodigde mineralen rechtstreeks via de bladeren worden opgenomen.

Grondstoffen voor de productie van bladmeststoffen

Een bladmeststof is hoofdzakelijk een mengsel van macro- en/of micronutriënten in de vorm van opgeloste zouten en complexen. Deze toedieningsmethode vereist een homogene samenstelling, waarbij de afzonderlijke componenten goed oplosbaar zijn in water. Dit voorkomt kristallisatie van de stoffen in de uiteindelijke meststof. Bij bladmeststoffen in suspensievorm ligt de nadruk daarentegen op de stabiliteit en korrelgrootteverdeling van de suspensie en het voorkomen van kristalvorming, wat kan leiden tot verstopping van de sproeikoppen. Om dit te voorkomen, moeten speciale functionele additieven in de vorm van oplosmiddelen of dispergeermiddelen aan de samenstelling worden toegevoegd.

De samenstelling van de geproduceerde bladmeststoffen hangt af van het beoogde gebruik. Afhankelijk van de plantensoort, het groeistadium of de groeiomstandigheden moet er aandacht worden besteed aan het type grondstoffen, de concentratie van de afzonderlijke componenten in de formulering, evenals de fysische en chemische eigenschappen ervan. Een belangrijke parameter om te overwegen bij de selectie van bronnen van individuele macronutriënten is de zoutindex. Deze geeft aan in hoeverre een bepaalde meststof de zoutconcentratie in de bodemoplossing of op het bladoppervlak verhoogt. Hoe lager de index, hoe beter, aangezien dit gepaard gaat met een lager risico op bladverbranding, osmotische stress en fytotoxiciteit.

De belangrijkste groepen grondstoffen die in bladmeststoffen worden gebruikt, zijn onder andere:

• Minerale zouten – een bron van gemakkelijk opneembare voedingsstoffen. De meest gebruikte zijn sulfaten, nitraten en fosfaten. De keuze hangt af van het type macronutriënt dat nodig is: meestal stikstof, fosfor of kalium.
  • Stikstofbronnen : ureum is de meest geschikte stikstofbron voor bladbespuiting, vanwege de lage zoutindex en hoge oplosbaarheid in vergelijking met andere stikstofbronnen. Het stimuleert de opname van andere voedingsstoffen door de doorlaatbaarheid van het bladweefsel te verhogen. Ureum dat in bladbespuitingen wordt gebruikt, moet een laag biuretgehalte hebben om bijwerkingen zoals bladverbranding te minimaliseren. Andere stikstofbronnen (in de vorm van ammoniumstikstof) in meststoffen kunnen zijn: ammoniumpolyfosfaten, ammoniumthiosulfaat en vloeibaar ammoniumsulfaat.
  • Fosforbronnen : wateroplosbaar ammoniumfosfaat en kaliumfosfaat. Bovendien is het gunstig om polyfosfaten en orthofosfaten te combineren vanwege het lagere risico op bladverbranding en een effectievere opname.
  • Bronnen van kalium: kaliumpolyfosfaten werken zeer goed, omdat ze een lage zoutindex en een hoge oplosbaarheid hebben. Kaliumsulfaat is ook geschikt voor de productie van bladmeststoffen, ondanks de lagere oplosbaarheid.
• Chelaten zijn verbindingen waarbij een metaalion via een coördinatiebinding aan een organisch molecuul is gebonden. In meststoffen bevatten chelaten voornamelijk micronutriënten (waaronder koper, zink, mangaan en ijzer). Micronutriënten in de vorm van chelaten vormen een ringstructuur met het organische molecuul, wat zorgt voor stabiliteit en ze beter bestand maakt tegen chemische afbraak en neerslag, dankzij hun zeer goede oplosbaarheid in water. Dit garandeert een effectieve afgifte van essentiële metaalionen aan planten.
• Hulpstoffen (adjuvantia, oppervlakteactieve stoffen) verbeteren de bemestingsefficiëntie door de eigenschappen van het spuitmengsel te veranderen. Ze zorgen ervoor dat de spray de bladeren effectiever bedekt, er langer op blijft zitten en de cuticula goed binnendringt.
  • Oppervlakteactieve stoffen: amfifiele verbindingen die de prestatie-eigenschappen van de meststof verbeteren en de opname ervan verhogen. Hun werking is voornamelijk gerelateerd aan het verlagen van de oppervlaktespanning, het verhogen van de bevochtigbaarheid van het blad en het losmaken van de buitenste cellaag van de bladeren ( ), wat de afgifte van voedingsstoffen aan de planten vergemakkelijkt.

Assortiment oppervlakteactieve stoffen voor gebruik in bladmeststoffen

Oppervlakteactieve stoffen spelen een cruciale rol bij het verbeteren van de bevochtigbaarheid van bladoppervlakken bij het gebruik van bladmeststoffen, dankzij hun vermogen om de oppervlaktespanning van de formuleringen te verlagen. Het portfolio van de PCC Group omvat producten die een reeks essentiële functies in vloeibare bladmeststoffen kunnen vervullen. Geëthoxyleerde vetalcoholen ( ROKAnole, waaronder de DB-, GA-, IT-, L- en NL-series ) hebben goede bevochtigende eigenschappen, waardoor de meststofcomponenten gelijkmatig worden verdeeld en effectiever over het blad worden verspreid. Polyoxyethyleenglycolen ( POLIkole ) zijn effectieve oplosmiddelen die kristallisatie voorkomen en hogere nutriëntenconcentraties in de formulering mogelijk maken, en tevens bevochtigingsmiddelen die helpen om vocht langer op de plant vast te houden. Daarnaast omvat het assortiment ook ethyleenoxide- en propyleenblokcopolymeren ( ROKAmers ), waarvan de varianten verschillende eigenschappen vertonen afhankelijk van hun structuur en EO/PO-verhoudingen. ROKAmers PP450, 2000 , 2100 en 2330 hebben goede bevochtigende eigenschappen en zijn schuimarme middelen. ROKAmers 6500 en 1010 presteren goed als co-dispergeermiddelen, bevochtigingsmiddelen en anti-driftmiddelen, terwijl ROKAmers uit de G-serie kunnen fungeren als schuimarme co-dispergeermiddelen in suspensieformuleringen. Het ontbreken van schuimvorming bij bladbespuitingen is belangrijk vanwege het risico dat spuitmonden verstopt raken door schuim, wat resulteert in een ongelijkmatige bespuiting.